سویدا

در پاسخ به دسیسه جدید اموی صفتان زمان و تلاش مذبوحانه آنان برای پاره شدن عکس رهبری که تمام سیره اش توسط آنان نادیده گرفته شد، تنها باید گفت: و مکروا  مکرالله و الله خیر الماکرین!. این تلاش، تلاشی ست چون بر نیزه کردن قرآن و تنها باید علی گونه بود تا این دسیسه را شناخت. این جریان و برخورد نهاد روحانیت و حوزه های علمیه، این بخش از کتاب "دین، قدرت و ثروت" اثر "هاشم آقاجری" رو به ذهنم متبادر می کرد که اون رو برای دوستانی که کتاب رو نخوندن پیشکش می کنم:

"دین وقتی در کنار قدرت و ثروت می نشیند، حقیقت خود را از دست می دهد چرا که مخاطب دین در مرتبه اول دل و ضمیر و وجدان آدمی است و در مرتبه دوم اندیشه و تفکر و عقیده انسانی و این دو جز بر بنیاد انتخاب و آزادی عمل نمی کند. گوهر دین چه آنجا که به مثابه یک ایمان و کشش درونی ظاهر میشود و چه آنجا که به مثابه مجموعه ای از معارف تعلیمی و اعتقادات جلوه می کند، جز بر بنیاد انتخاب و آزادی تحقق پیدا نمی کند. اما دین وقتی که پیوند می خورد با قدرت و ثروت، دیگر یک موضوع انتخابی و آزادی برای دل و ذهن انسان نیست، تبدیل به یک چارچوب نهادینه ای میشود که صاحبان قدرت و سرمایه از آن برای تحکیم قدرت و سرمایه خود استفاده می کنند. مثلث شومی که در تاریخ همیشه فاجعه آفریده است. زور اگر به صورت عریان ظاهر شود، قابل مقابله است، قابل تامل است، قابل برخورد است. اما وای بر آن روز که زور جامه تقوی بر تن کند. ما می گوییم برای جلوگیری از تکرار فاجعه، برای اینکه خدا به جنگ علیه عقل و اندیشه و علم برنخیزد، برای اینکه روحانیت تبدیل به یک طبقه و بدتر از آن تبدیل به یک کاست حکومتی علیه ملت نشود، برای اینکه هسته و گوهر دین محورهای اساسی دینداری که همانا ایمان و اعتقاد آزادانه و داوطلبانه انسان به متعلق دین است، جای خودش را به ظاهر گرایی، ریاکاری، مناسک پرستی عاری از حقیقت ندهد، دین باید از نهاد دولت تفکیک شود." 

جبهه مشارکت راه دشوار کارسیاسی در ایران را ادامه می دهد‬

امروز یکم آذر و سالروز قتل "داریوش فروهر" و همسرش "پروانه اسکندری" ست. برای آشنایی بیشتر با این دو چهره سیاسی "اینجا" و "اینجا" رو بخونید. به همین مناسبت بخشهایی از کتاب "فلاحیان مردی برای همه فصول جنایت" از "علیرضا نوری زاده" رو که در کشور آلمان به چاپ رسیده در ذیل میتونین بخونین که اطلاعاتیست در مورد تعدادی از کشته شدگان قتلهای زنجیره ای در داخل کشور:

تا کنون فهرست های مختلفی از قربانیان قتل های زنجیره ای در داخل کشور که بین سال های ۶۹ تا ۷۷  به قتل رسیده اند انتشار یافته است. اما تنها در رابطه با ۵۴ قربانی که نامشان در ذیل این نوشته می آید، اعترافات صریح از سوی مسئولان وزارت اطلاعات در دست است. فهرست اسامی این قربانیان بدون شک با دستیابی به مدارک تازه تر طولانی تر خواهد شد. اگر بر این جمع نام کسانی که در خارج از کشور کشته شده اند را بیفزاییم نام ها از سیصد فزونی خواهد گرفت.

۱- خسرو بشارتی (پاییز ۶۹) جنازه وی در شهر کن کشف شد. او با شلیک گلوله ای به مغزش به قتل رسیده بود.

۲- دکتر تقی تفتی، همسر و دو فرزندش(سال۷۲) در خیابان پاسداران و در منزل مسکونی خود کشته شدند.

۳-علی اکبر سیرجانی (آذر ۷۳) نویسنده معروف و خالق ضحاک ماردوش در ۲۲ اسفند ۱۳۷۲ خورشیدی توسط وزارت اطلاعات بازداشت شد و در ۶ اذر ۷۳ در زندان اطلاعات (توحید) توسط شیاف پتاسیم به قتل رسید.

۴- شمس الدین امیر علایی(مرداد ۷۳) همکار زنده یاد دکتر محمد مصدق و نخستین سفیر جمهوری اسلامی پس از انقلاب در فرانسه و از رهبران جبهه ملی ایران در اثر یک تصادف مشکوک به قتل رسید.

۵ و ۶- کشیش دیباج و کشیش میکائیلیان(مرداد۷۳) پس از ربوده شدن به قتل رسیدند و جنازه قطعه قطعه شده آنها که در یک فریزر نگهداری می شد بعدها کشف شد. با ترتیب دادن یک نمایش امنیتی سه دختر عضو سازمان مجاهدین خلق مسئول این قتلها اعلام شد!

۷- کشیش هاپیک هوسپیان (مرداد۷۲) در کرج به قتل رسید.

۸- حسین شاه جمالی(مرداد۷۳) وی یک مسلمان مسیحی شده بود.

۹-زهره ایزدی (۷۳) از دانشجویان پزشکی دانشگاه تهران بود. وی به علت دگراندیشی به قتل رسید.

۱۰- مهندس حسین برازنده(دی۷۳) پس از ترک جلسه قرآن در تاریخ ۱۲ دی ماه در شهر مشهد ربوده شد. جنازه وی سه روز بعد در خیابان فلسطین مشهد کشف شد.

۱۱-احمد میرعلایی (آبان ۷۴) در دوم آبان از منزل خارج شد و دیگر بازنگشت. جسد وی در یکی از کوچه های شهر اصفهان کشف شد.

۱۲- اشرف السادات برقعی (اسفند۷۴) در خانه خود در قم به قتل رسید.

۱۳ و ۱۴- مولوی عبدالملک ملازاده و مولوی جمشید زهی(سال۷۴) هر دو سنی مذهب و از متفکران اهل سنت بودند که در کراچی پاکستان کشته شدند. مولوی عبدالملک پیش از قتل در ایران زندانی بود.

۱۵ و ۱۶- ماموستا فاروق فرساد و ماموستا محمد ربیعی (سال ۷۴) هر دو سنی مذهب بودند. محمد ربیعی امام جمعه کرمانشاه بود که با تزریق آمپول هوا کشته شد. فاروق فرساد نیز در تبعیدگاه خود به همان روش به قتل رسید.

۱۷- دکتر احمد صیاد(بهمن ۷۴) از متفکران اهل سنت، پس از بازگشت از سفر در فرودگاه بندرعباس توسط دو تن دستگیر و چند روز بعد جسد وی در فلکه میناب این شهر کشف شد.

۱۸- دکتر عبدالعزیز مجد(۷۵) استاد دانشگاه زاهدان از پیروان مذهب تسنن بود. وی پس از سخنرانی انتقادی از مجموعه تلویزیونی امام علی ربوده شد. خودروی او در کنار اطلاعات استان و جنازه او در زاهدان کشف شد.

۱۹ تا ۲۴- جواد سنا(شهریور ۷۵) جلال متین (مهر ۷۵) زهرا افتخاری (آذر ۷۵) سید محمود میدانی به همراه دو تن دیگر (فروردین ۷۶) همگی ساکن مشهد بودند و پس از خارج شدن از محل کار یا منزل به قتل رسیدند.

۲۵- کشیش محمد باقر یوسفی (روان بخش) (مهر ۷۵) در ساری به قتل رسید.

۲۶- غفار حسینی (آبان ۷۵) در آپارتمان خود در تهران کشته شد.

۲۷- سیامک سنجری (آبان ۷۵) وی در ۱۳ آبان در ۲۸ سالگی و در آستانه ازدواجش کشته شد.

۲۸- دکتر احمد تفضلی (دی ۷۵) محقق، نویسنده و استاد دانشگاه بود. وی در ۲۴ دی ماه در راه خانه ناپدید شد. جنازه وی همان شب در کنار اتومبیلش کشف شد. جمجمه اش شکسته و استخوان های پا و دستش از جا درآورده شده بود. وی پیگیر پرونده ترور "رضا مظلومان" بود.

۲۹ و ۳۰- منوچهر صانعی و فیروزه کلانتری (بهمن ۷۵) صانعی کارمندی که بر روی اسناد بنیاد مستضعفان کار می کرد به همراه همسرش در ۲۸ بهمن ربوده شدند.

۳۱- ابراهیم زال زاده(اسفند ۷۵) نویسنده و روزنامه نگار و ناشر در ۵ اسفند ماه ربوده شد و در فروردین ۷۶ به قتل رسید. سینه و پشت او را با ۱۵ ضربه چاقو پاره کرده بودند.

۳۲ و ۳۳- فرزینه مقصودلو و خواهر زاده اش شبنم حسینی(آبان ۷۵) با ضربات چاقو کشته شدند.

۳۴- پیروز دوانی(شهریور ۷۷) نویسنده و فعال سیاسی، هنوز اثری از وی به دست نیامده ولی دادگاه رسیدگی به پرونده قتل های زنجیره ای نام وی را نیز در پرونده ثبت کرده است.

۳۵ و ۳۶- حمید حاجی زاده و کارون پسر ۹ ساله اش در (شهریور ۷۷) وی در سی و یکم شهریور در سن ۴۷ سالگی به خاطر اشعار ملی که می سرود در حالی که پسرش را در آغوش داشت با ۲۷ ضربه چاقو به قتل رسید. به کارون نیز ۱۵ ضربه کارد وارد شده بود.

۳۸ و ۳۹- داریوش و پروانه فروهر(اول آذر ۷۷) دبیرکل حزب ملت ایران. این زوج فعال سیاسی ۱۸ و ۲۵ ضربه قلچو در منزل خود به قتل رسیدند. لوازم شخصی و مدارک آنان توسط وزارت اطلاعات برده شد.

۴۰- محمد مختاری (آذر ۷۷) شاعر و نویسنده از فعالان کانون نویسندگان، پس از ربوده شدن با طناب خفه شد.

۴۱- محمد جعفر پوینده (آذر ۷۷) مترجم و از فغالان کانون نویسندگان مانند محمد مختاری به قتل رسید.

۴۲- احمد میرین صیاد(دی ۷۷) استاد دانشگاه.

۴۳- معصومه مصدق (پاییز ۷۷) نوه دکتر مصدق، قاتلان در خانه وی دست هایش را بسته و شکنجه اش دادند. سپس پارچه ایی به حلق او فرو کرده و او را به قتل رساندند. چمدان وی و مدارک شخصی دکتر مصدق پس از قتل وی ناپدید شد.

۴۴- محمدتقی زهتابی (دی ۷۷) مورخ و زبان شناس.

 ۴۵- شیخ محمد ضیایی(دی ۷۷) امام جمعه بندرعباس.

۴۶- دکتر جمشید پرتوی(دی۷۷) متخصص بیماری های قلبی و پزشک احمد خمینی بود. او در منزل خود در همسایگی منزل رییس جمهور به قتل رسید.

۴۷ و ۴۸- جواد امامی و سونیا آل یاسین(دی ۷۷)

۴۹ و ۵۰- مهندس کریم جلی و فاطمه امامی(دی ۷۷)

۵۱- فاطمه قائم مقامی سرمهماندار هواپیما(زمستان ۷۶)

۵۲- دکتر فلاح یزدی (زمستان ۷۷) پزشک آیت الله منتظری که در جلوی چشمان فرزندش به قتل رسید.

۵۳- سعید قیدی از پرسنل نیروی هوایی، جنازه او که با ۳۰ ضربه چاقو به قتل رسیده بود در سعادت آباد پیدا شد.

۵۴- حسین سرشار خواننده ایرانی به جرم خواندن تحریک آمیز "ای ایران ای مرز پرگهر" و دوستی با سعیدی سیرجانی دستگیر و مورد شکنجه قرار دادند به طوری که حافظه خود را از دست داد. وی را در آبادان رها کرده و در تصادفی ساختگی به قتل رسید. 

پی نوشت:

هشدار نسبت به تکرار مجدد ماجرای "سعید امامی"/ سعید مرتضوی کجاست؟